Corrigerende tik toch niet zo slecht?
4 januari 2010 18:08, Mira Ahles, 404 keer gelezen
Kinderen onder de zes jaar die wel eens een klap hebben gehad van hun ouders schijnen gelukkiger en succesvoller te worden dan kinderen die er nooit eentje hebben gehad. Dit zou blijken uit een nieuw onderzoek dat gedaan werd door professor Marjorie Gunnoe van de Amerikaanse Calvin Universiteit in Michigan. Kinderen die wel eens een pak op hun billen hebben gehad hebben betere schoolprestaties als ze tieners zijn. Ook zouden deze kinderen ook vaker bereid zijn om vrijwilligerswerk te doen en willen ze vaker studeren aan de universiteit dan kinderen die nooit een draai om de oren hebben gehad van hun vader of moeder.
Verboden
Toch blijkt uit hetzelfde onderzoek dat een corrigerende tik niet alleen maar een positieve uitwerking kan hebben. Zo blijkt dat kinderen die na hun zesde een corrigerende tik van hun ouders krijgen vaker gedragsproblemen vertonen, zoals bijvoorbeeld het betrokken zijn bij gevechten. In maar liefst twintig landen in Europa, waaronder Nederland, is de corrigerende tik verboden.
Lees ook:
Kind luistert beter naar moeder
Moeders twijfelen over kindervoeding
Kind driftig: rustig blijven ademen
Meer in deze categorie
- Win een van de 10 complete Rebels&Rules pakketten!
- Zindelijk? Begraaf dit potje als afscheidsritueel
- Ouders bang om kinderen overstuur te maken
- Sneller ingrijpen bij dikke kinderen
- Online opvoeddebat geopend
Reacties
Reacties op “Corrigerende tik toch niet zo slecht?”
Plaats uw reactie?
Advertenties
Advertenties - Baby en Kind
Ik denk dat sommige mensen kleine kinderen al snel te groot behandelen of er vrienden mee willen zijn. Dat is voor een kind erg onduidelijk. Duidelijkheid is het belangrijkste. Weten dat er grenzen zijn. Maar soms kan je dat nog niet uitleggen en ik ben van mening dat een corrigerende tik op zijn plaats kan zijn. Maar zeker niet als dit de dagelijkse praktijk is. Dan lijkt een ouder eerder onmachtig.
Na zes jaar is er eerder sprake van gevoelens van schaamte. Die mag je niet beschadigen, dat is funest voor een kind. Je kan ook makkelijker uitleggen waarom iets niet mag en begrip kweken bij je kind.
Wat ik vaak mis in deze discussies is het feit dat een andere vorm van correctie net zo schadelijk kan zijn - zo niet erger -wanneer dit vaak wordt toegepast: je zal maar continue naar je kamer worden gestuurd en daarmee het signaal krijgen er niet bij te horen. Of met kleren en al onder de koude douche. Gebruiken ze dit laatste ook niet als onderdeel van bediscussieerde verhoortechnieken?
Lichamelijke mishandeling is kwalijk, maar misschien wel eerder te achterhalen dan emotionele mishandeling. Ikbenbang dat door alle wetten die er nu zijn ingesteld, er door de regering en justitie in eigen vingers gesneden is. Wanneer ouders onmachtig zijn in de opvouding, maar niet meer slaan uit angst voor cel of jeugdzorg, dan kunnen er andere - net zo slechte methodes - voor in de plaats komen die minder makkelijk te signaleren zijn. Onmachtig is nu eenmaal onmachtig.
Ik hoop dat er gekeken blijft worden naar hoe een kind zich gedraagd: krijgt een kind wel eens een tik, maar doet hij/ zij het goed op school en is vaak vrolijk?
Is een kind niet vrolijk, stil, teruggetrokken of juist agressief maar krijgt nooit een tik, wat is er dan aan de hand?
Wat is nu het belangrijkst? Hoe een kind zich ontwikkeld of het feit dat het een keer een tik heeft gekregen? Soms lijkt het net een heksenjacht.