Doe mee met het Borstvoeding Onderzoek
16 maart 2010 09:45, Redactie, 3,770 keer gelezen
Elke moeder krijgt te maken met borstvoeding. Of je nou lang voedt of helemaal niet, of het voeden makkelijk gaat of dat je tegen problemen aanloopt. Er wordt veel gesproken over het belang van het geven van borstvoeding, maar welke ervaringen hebben vrouwen nou echt met het geven van borstvoeding?
Ben jij zwanger of moeder? Laat dan van je horen en doe mee aan het Borstvoeding Onderzoek. Wij willen weten of je borstvoeding hebt gegeven, hoe lang en wat jouw ervaringen zijn. De resultaten van dit onderzoek zullen we presenteren op de Ouders & Kids Fair (16, 17 & 18 april aanstaande) waar wij elke dag een presentatie houden over dit onderwerp.
Het onderzoek bestaat in totaal uit 13 vragen + 4 extra vragen voor zwangere vrouwen. Doe mee en ontvang als dank een kortingsbon van 10% voor onze webshop. Ook verloten wij een BV-pakket bestaande uit een Udder Cover en 2 Milk Bands naar keuze. Je gegevens worden anoniem verwerkt!
Helaas kan je nu niet meer meedoen met dit onderzoek. De sluitingsdatum is verstreken; het onderzoek wordt nu geanalyseerd. Ruim 2.000 vrouwen hebben dit onderzoek ingevuld. na opschoning hebben we op precies te zijn 2.111 respondenten. De resultaten volgen medio april 2010.
Meer in deze categorie
- Heb je het nog in je?
- OPROEP: Heb jij een bijzonder verhaal over borstvoeding?
- Iiamo go
- Doe mee met het Borstvoeding Onderzoek
- Nu ook in Nederland: Bavetton reuzenslab
Reacties
1 reactie op “Doe mee met het Borstvoeding Onderzoek”
Plaats uw reactie?
Advertenties
Advertenties - Baby en Kind
Ik heb mijn zoontje tot 2 weken echt aan de borst gehad en ben hierna gaan kolven, omdat het helaas teveel pijn deed. Ik heb 6 maanden gekolft en hij heeft dus echt tot 6 maanden alleen maar borstvoeding gehad. Ik ben nu weer zwanger en ik hoop dat het nu allemaal wel goed gaat met de borstvoeding. Dit omdat kolven, vooral zo´n lange tijd, toch wel erg zwaar is en vooral tijdrovend. Ik wilde toen het beste voor mijn kind, maar 6 maanden is wel iets teveel van het goede geweest. We gaan er nu maar vanuit dat het allemaal gewoon lukt!
Met vriendelijke groet,
Linda van Breukelen
Ik heb alle 3 mijn kinderen borstvoeding gegeven. Ik ben er heel erg trots op. Borstvoeding is de beste voeding voor voor zuigelingen.
Borstvoeding is mooi als het voor beiden leuk is, anders is kunstvoeding een prima alternatief.
Ik heb twee kinderen en ik heb ze allebei ruim 7 maanden borstvoeding gegeven. Mijn doel was om in ieder geval 6 maanden borstvoeding te geven, omdat ik dat belangrijk vind voor de gezondheid van het kind.
Maar het is niet vanzelf gegaan! Zeker niet nadat ik ging werken. Gelukkig was ik eerder al gaan kolven om een (niet onaanzienlijke) voorraad aan te maken, ander had ik de 6 maanden nooit gehaald. Ik ben eigenlijk best trots op mezelf, maar dat zou naar mijn mening niet nodig moeten zijn.
‘Men’ is het erover eens dat ten minste 6 maanden borstvoeding geven belangrijk is, maar snapt niet waarom veel mensen al veel eerder stoppen (met name ronde 3-4 maanden). Ik snap dat heel goed, het is heel moeilijk te combineren met werk.
Als het er bij mij nog een keer van komt, dan ga ik mijn best doen om vrij te nemen tot de baby ruim 5 maanden is. Dit om te voorkomen dat ik weer tekort schiet, zowel in mijn werk als in mijn hoeveelheid melk. En om ervoor te zorgen dat ik ook nadat mijn baby 3-4 maanden geweest is nog van het voeden en het contact kan genieten.
Ik heb opstartproblemen gehad bij mijn zoon. Dat kwam door verkeerde adviezen van het ziekenhuis en de kraamhulp.
Na 4 weken kolven heb ik mijn zoon volledig aan de borst kunnen krijgen en ik voed hem nog steeds. Hij is 3 jaar en 7 maanden.
We hebben ook een dochter van 15 maanden en die voed ik natuurlijk ook.
Voeden in het openbaar doe ik gewoon: hempie omhoog, hempie naar beneden. Ik vind het belachelijk dat er in een land als Nederland mensen zijn die het voeden in het openbaar shockerend vinden.
De eerste keer vond ik wel eng, maar inmiddels maakt het me niks meer uit. Ik voed juist omdat het meer gezien moet worden, alleen dan wennen mensen er aan en is het weer iets normaals(wat het ook eigenlijk is).
Ook het langvoeden zou wat meer geaccepteerd mogen worden. In de meeste landen is het doodnormaal, maar in Nederland is dat dus niet zo.
Dione werd te vroeg geboren en heeft bijna 6 maanden in het ziekenhuis gelegen.Ik heb 6 maanden bijna full time gekolfd , zij heeft zelfs nog zelf leren drinken. Dankzij een “verkeerd”advies weigerde zij na 6 maanden ..Wel gelukkig 6 maanden gehad.
Tibor werd ook te vroeg geboren maar kon zelf drinken, deed het echter de eerste weken niet goed genoeg dus dmv kolven en een flesje alsnog genoeg binnen gehad. Had ineens live drinken door en ging door tot 13 maanden.
Tussendoor nog even wat problemen gehad ivm mijn medicatie. Advies luidde eigenlijk deels te stoppen en alleen bepaalde voedingen ( als medicatie voor hoge bloeddruk was uitgewerkt) te geven.
Ben naar de apotheker gestapt en dank zij hem kreeg ik andere medicatie die volledig veilig is en kon ik hem full time voeden.
Marit werd iets te vroeg geboren en lag als op de uitslaapkamer na keizersnee te drinken!
Kreeg helaas was problemen met haar glucose maar dmv kolven ( sonde of flesje) en live drinken , ging het na een weekje goed en mocht ze mee naar huis.
Thuis nog even afgewisseld met kolven(flesje) en live te voeden en te wegen.
Ging na een paar weken ook ineens zelf genoeg drinken.
Marit is nu ruim 2,5 en ze zijn eigenlijk pas een paar weken geleden gestopt met standaard te voeden.
Nu vraagt ze er af en toe eens om en dat is prima.
Ik vind het jammer dat lactatiekundigen zo verschrikkelijk duur zijn en niet vergoed worden door de verzekering! Daardoor heb ik ze bij allebei mijn dochters niet kunnen inschakelen en is de borstvoeding bij beide meiden mislukt…. wat ik heel erg jammer vind!
Hoi,
Ik vind dat je borstvoeding altijd moet proberen, lukt het niet dan heb je het in ieder geval geprobeerd. Al kan een beetje steun, goede begeleiding en doorzettingsvermogen geen kwaad.
Bij mij ging het ook niet altijd gemakkelijk, maar door een beetje steun van mijn man en mijn moeder, goede begeleiding van de lactatiekundige toen mijn jongste verkeerd aanhapte en doorzettingsvermogen van mezelf heb ik mijn oudste 20 mnd bv gegeven en mijn jongste 23 mnd. Daar ben ik erg trots op!
Ik ben blij dat ik mijn kinderen alle drie borstvoeding heb gegeven tot zij er zelf geen behoefte meer aan hadden.
Ik vond met name de eerste drie maanden wel zwaar, maar ik heb er helemaal geen spijt van dat ik heb doorgezet. Vanaf de 6e maand vond ik het echt superhandig: overal en altijd de voeding voor mijn kindjes bij me. En altijd een reden om even lekker te gaan zitten en te genieten van hun nabijheid.
Zonder de steun en goede informatie van de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk zou ik dit waarschijnlijk niet hebben kunnen doen! Daarom een dikke pluim voor deze dames!
Ook al geef ik geen borstvoeding meer, ik kijk er met plezier én trots op terug. En ik ben inmiddels al jaren zelf contactpersoon bij de VBN….
Zelf ben/was ik altijd een groot voorstander van borstvoeding. Mijn oudste heb ik ruim 11maanden gevoed. Heerlijk en vanzelfsprekend vond ik het! Ik vond het dan ook erg jammer dat hij echt niet meer wilde. Automatisch ging ik ervan uit dat ik mijn jongste (nu bijna 1jaar) ook weer zelf ging voeden. Echter deed het nu verschrikkelijk veel pijn, kon hij de tepel maar moeilijk vasthouden en bleef hij maar afvallen. Volgens de kraamhulp was dit normaal! (kan dat mens wel *#$*) Alles waar ik bij m’n eerste zoon zoveel plezier aan beleefde, zo haatte ik het nu. Na zelf maar wat aanmodderen, kolfen, voeden met een spuitje en m’n pink, voeden met een tepelhoedje enz enz, en er zelf langzaam aan onderdoor te gaan, na 3weken (met pijn in mijn hart) besloten om te stoppen. Achteraf bleek dat mijn jongste zoon een verkort tongriempje heeft en daardoor de borst moeilijk kon pakken/niet goed heeft leren drinken.
Als mensen mij nu zouden vragen wat ik hun zou adviseren dan is mijn antwoord: Borstvoeding (kan) iets héél erg moois zijn, zolang je er ZELF voor kiest en er volledig achterstaat. Dus mensen, (kraamhulp/verloskundige/lactatiekundige enz enz) doe niet zo krampachtig over BV en laat de keuze aan ieder voor zich!
Ik heb een zoontje van bijna 8 jaar.
Hem heb ik 8 dagen zelf gevoed.
De begeleiding was zo slecht en ik wist niet hoe het allemaal moest.
Er werd zo snel naar vingervoeden en kolven gegrepen.
Bij de 2e moest dat anders vond ik.
Ik wilde zelf zo ontzettend graag.
Dus bij de geboorte van mijn dochter, nu ruim een jaar geleden, heb ik dit aangegeven.
De kraamhulp heeft er bovenop gezeten en mijn man vloog naar de winkel voor bepanthen.
En niet zonder resultaat. Nog steeds voed ik haar zelf..
Het is voor haar en mij een moment rust en samenzijn.
Dus zodra ze wil mag ze ook.
Ik voed niet vaak in het openbaar omdat daar nog raar van op gekeken wordt.
VInd ik erg jammer.
Het is iets moois wanneer je zelf je kindje voeden kunt.
Verder ben ik er makkelijk in.
Toen mijn dochter 1 werd, zat de kamer vol vrienden en familie, en ook dan voed ik haar gewoon.
sávonds liggen we heerlijk op bed samen en dan ligt ze ook heerlijk te drinken. Wanneer ze moe wordt breng ik haar weg.
Moet wel eerlijk zeggen dat ik ook de reacties van mensen jammer vind.
Toen ik haar 3 maanden voedde vonden ze het “knap”.
Nu vinden veel mensen het maar vreemd.’
En dat terwijl ze nog maar 1 is en ik eigenlijk nog niet moet denken aan stoppen.
Apart dat de meest positieve reactie die je kunt kiezen bij vraag 13. Hoe vind jij het om andere vrouwen in het openbaar te zien voeden? is: Geen problemen mee.
Ik had liever gekozen voor ‘prachtig, vertederend, hartverwamend!’. Maar ja, de toon was al gezet in vraag 7.
Borstvoeding kan blijkbaar handig zijn en noodzakelijk maar niet gewoon ‘normaal en natuurlijk’.
Wat veel mooie verhalen. Helaas bij mij een ander….. mijn oudste dochter heb ik na een beetje opstartproblemen 4 maanden kunnen voeden, toen had ik al zo regelmatig geen voeding meer en het was zo zwaar om steeds weer om de 2 uur te voeden. Mijn zoon was zo hard aan het zuigen dat hij letterlijk mijn tepels kapot heeft gezogen, waardoor het aanleggen niet meer ging, ook kolven ging niet gemakkelijk en na een maand ben ik gestopt. Mijn jongste dochter dronk rustig en als de zenuwen in mijn tepels niet zoveel pijnprikkels door hadden gegeven dan voedde ik haar waarschijnlijk nu nog gewoon zelf, maar helaas echt weer te veel pijn. Ook nu was het kolven moeilijk, mede door borstontstekingen, dus ook deze dame wordt groot op de fles!
Wat Astara (twee reacties geleden) schrijft was mij ook opgevallen. Ik heb het gelijk aan de organisatie doorgegeven in een mail - een foutje is zo gemaakt en als het onderzoek in een vroeg stadium zou worden aangepast was er niet zo’n groot kameel in de woestijn geweest. …Maar een week later is borstvoeding nog steeds kommer en kwel. Jammer. Erg, erg jammer.
We hebben twee kinderen; bij beide een heel andere situatie.
Onze oudste dochter moest na de geboorte onverwachts 10 dagen in het ziekenhuis blijven. Omdat ze vanwege de kans op inwendige bloedingen niet vervoerd mocht worden in haar bedje, riepen de verpleegkundigen mij ’s nachts vaak te laat en kreeg ze flesjes. Kraamhulp kregen we na thuiskomst niet meer; door onwetendheid en spanning ben ik na drie weken gestopt met voeden.
Onze jongste dochter werd een aantal weken te vroeg geboren. Ze had nog neit voldoende zuigkracht, bleek na drie dagen. Ze lag ’s ochtends heel slap naast me in bed. Te laag suikergehalte, onvoldoende voeding. Ik ben gaan kolven en we hebben haar een aantal weken met een spuitje gevoed. Dat was heel zwaar Toch heb ik volgehouden en achteraf bleek dat heel goed te zijn geweest. Ze huilde heel erg veel; na drie maanden werd mij duidelijk dat ze pijn had, vooral na een voeding. Na nog een aantal maanden gedokter en veel ziekenhuisbezoek was na 6 maanden duidelijk dat ze heel ernstig allergisch was (en is). We hebben allerlei hypo allergene voedingen geprobeerd, maar alleen op mijn borstvoeding (ik was op een streng dieet) deed ze het goed. Langzamerhand kreeg ze ook vaste voeding, maar ik heb haar gevoed tot ze een aantal weken op school zat. Toen had ze er geen zin meer in.
Ondanks de inspanning die ik ervoor moest leveren, vond ik het een hele mooie periode die ik niet had willen missen. Elke keer weer de rust te voelen van een kindje dat heel tevreden naast je ligt, is fantastisch. Mensen om ons heen vonden het vreemd dat ik haar zo lang voedde ( ‘een kind met tanden, bah..!’) . De allergie gold als een goed excuus. Het laatste jaar voedde ik haar alleen nog ’s ochtends en ’s avonds; dat hebben weinig mensen meer meegemaakt. Daarvoor voedde ik haar gewoon in het openbaar.
Ik heb met 2 kinderen totaal 5 jaar borstvoeding gegeven.En daar ben ik heel trots op
Mijn doelstelling was tijdens de zwangerschap min een halfjaar bv geven.
Ik had er speciaal ouderschapsverlof voor opgenomen.
Maar een half jaar werd 9 mnd, 1.5 jaar.
Toen ik zwanger werd van de tweede wou ik ook weten hoe het voelde tijdens de zwangerschap en ben ik me gaan verdiepen in het tandemvoeden.
Tijdens de zwangerschap was het voeden wel veel gevoeliger, de tepels waren pijnlijker.
Maar als je dan na de geboorte je pasgeboren baby voor het eerst aan leg en de melk hem de melk bijna de neusgaten uit ziet komen, ( hij was maar 20 gram afgevallen). dan is dat geweldig. je 2 kindjes aan je borst , soms gelijk maar meestal appart.
De oudste dronk toen ong 2-3 maal per dag. Je zag haar door de colostrum ook groeien.
Ik voedde de oudste niet meer in het openbaar, alleen in bed met het opstaan en slapen gaan.
Ze was bijn 5 toen ze de laatste keer gedronken heeft. Mijn jongste was ruim 3 toen ik hem voor de laatste keer voedde.
Het maakte niet uit waar ik was, ik voedde overal, mijn motto was daar zijn de borsten voor. Wel hield ik met mijn kleding en aanleggen rekening dat niet iedereen zicht had op mijn borsten, Zodoende stoorde niemand zich eraan
Ik had het niet zolang volgehouden zonder de steun van mijn man. Die stond er helemaal achter. Ik kijk nu nog met heel veel plezier en trots na die tijd terug.
Mijn kinderen zijn nu bijna 10 en 8 jaar, maar met mijn werk als kraamverzorgster komt het nog regelmatig te spake.
ps
lactatie kundig advies word tegenwoordig wel vergoed door vele verzekeraars.
Kijk in je polis na of en hoeveel er vergoed wordt.
Bij enkele kraamzorgorganisaties hebben ze zelf lactatiekundigen in dienst. Bijv, bij Naviva
Ik heb mijn beide zoontjes 3 maanden fulltime zelf gevoed, en daarna alleen nog een paar weken de avondvoeding toen ik ging werken, en het terugliep.
Het consultatieburo heeft er echter van alles aan ‘gedaan’ om me onzeker te maken, van verkeerde adviezen zoals ‘voeden op de klok’ ipv op verzoek, tot ronduit zeggen dat het ‘heel slecht’ ging met mijn zoontje van 6 weken, dat ie veel te weinig (100 gram te weinig!!) was aangekomen die twee weken , waardoor mijn borsten van de stress er bijna spontaan mee ophielden.
Achteraf enorm gezeur om niks, de weken ervoor was ie soms 750 gram per week aangekomen, dus een klein dipje was helemaal geen reden tot paniek.
Toch doorgezet gelukkig, het is onwaarschijnlijk jammer als je het zou moeten missen, het allerintiemste wat je deelt met je kinderen.
Jammer dat we er niet wat meer mee om kunnen gaan zoals in andere landen, waar meer vertrouwd wordt op moeder en kind, en waar normaal tegen borsten aangekeken wordt.
Goed dat er zo’n onderzoek is! Ik ben heel benieuwd naar de uitkomsten. Ik ben vooral benieuwd hoeveel mensen het nou daadwerkelijk vervelend vinden om iemand een kind te zien voeden.
Wat ik wel jammer vind aan de vraagstelling: er wordt gevraagd hoe lang je bv hebt gegeven. Mijn zoon is nu 6 week, dus zolang heeft hij ook borstvoeding gekregen. Maar ik ben nog van plan het heel lang vol te gaan houden. Ik heb nu aangegeven dat ik 1-2 maanden borstvoeding heb gegeven. Maar als hiervan een gemiddelde wordt gemaakt van hoe lang men borstvoeding geeft, dan krijg je op deze manier geen goed beeld, aangezien dit geen afgeronde tijd is.
Ik mis dat ik kan aangeven dat ik de einddatum nog niet weet.
Ik geef ook nog steeds borstvoeding, nu al 7 maanden. Ik heb ook erg veel tegenslagen gehad, nl. spruw, zware griep, bijna borstontstekingen en nu ben ik geopereerd aan mijn pols en kan ik nu weer een beetje mijn rechter hand gebruiken en dat terwijl ik rechts ben, maar ik wil er gewoon mee doorgaan. Ik kolf niet. Mijn zoontje voedt ik op verzoek, hij komt ook nog snachts. Hij is een maand te vroeg geboren en woog 2535 gram en nu is hij 7 maanden en weegt bijna 9 kilo.
Ik wordt ook zo moe van mensen die alleen maar commentaar geven, zo van geef je nu nog steeds borstvoeding, en mijn schoonmoeder zei van hoelang wil je nog doorgaan. Ik zei van misschien tot hij 1 jaar is of misschien langer en ze schreeuwde nog net niet en zei van tot een jaar wat lang zeg, niet even een compliment geven nee alleen maar zeuren wanneer ga je stopen. Gek word je van die mensen. Ik geniet ervan en mij zoontje Bryan ook, en mijn partner vind het ook makkelijk.
Iedereen succes met de borstvoeding.
Ps zijn er ook vrouwen die persoonlijk contact willen, zou het leuk vinden om met andere vrouwen om te gaan die ook een kindje hebben en samen borstvoeding geven is natuurlijk helemaal leuk!
hoor het wel.
Groetjes Marijke
mijn email adres is marijke_dorland@hotmail.com
groetjes marijke
Ik geef nu al 11 jaar aaneengesloten borstvoeding, waarvan 4 jaar tandemend.