Afzender onbekend…
Valentijnsdag. Ik doe er niet aan. Ik hoef geen bloemen, geen kaartje, geen cadeautje van mijn lief. Die krijg ik liever onverwacht. Nee, ik zeg dit niet uit zelfbescherming zodat ik niet in mijn hemd sta wanneer ik niets krijg. Ik geef niets en ik krijg niets.
Kaartje kopen
Als jonge meid was het anders. Valentijnsdag was de perfecte gelegenheid om actie te ondernemen. Weken voor 14 februari lag mijn kaart al thuis. Gekocht met mijn beste vriendinnetje. Samen bekeken we kritisch alle kaarten. We lachten om de mierzoete teksten en giechelden om de versies waar minder doekjes om werd gewonden. We kozen dan de kaart die het hart van onze vlam moest laten smelten. De kaart kopen was niet het moeilijkst. Wat veel lastiger is, wat schrijf je erop? Het moest niet te duidelijk zijn hoe leuk je hem vond. Dat je geen hap door je keel kreeg wanneer je aan hem dacht en de vlinders in je buik nooit gingen slapen. Nee, daarvoor had je genoeg zelfrespect. Zijn hart moest wel sneller gaan kloppen.
Afzender
Je naam, zette je die erop? Eerlijk, ik weet het niet meer. Had ik het lef de kaart te ondertekenen of bleef het bij de puntjes? Of puntjes met de eerste letter van mijn naam? Ik vermoed het laatste. Dat is voor de meeste mensen het veiligst. Zodat, hoe duidelijk het ook was dat jij de kaart had gestuurd, je in noodgevallen (hij heeft al een vriendin, hij laat de kaart aan zijn vrienden zien) je kunt zeggen: “Nee hoor, hoe kom je daarbij?” met zo’n snuivend lachje dat zegt: “denk je nou echt, dat ik jou een kaart zou sturen?!” Waarna je je thuis op je bed stortte en je kussen vol kon snotteren op de klanken van je Knuffelrock cd.
Maar het meest spannende op Valentijnsdag was de post die bij je thuis werd bezorgd. Ik maakte grapjes over postbodes met rugproblemen en karrenvrachten post maar stiekem vond ik het best eng. Vaak lag de post al op tafel als ik uit school kwam. Die keek ik dan quasi onverschillig door. Een rode envelop zat er altijd tussen. Dat was de Valentijnskaart van mijn beste vriendin.
Liefdesliedjes..
Een jaar kreeg ik een kaart van een afzender die ik eigenlijk niet kon uitstaan. Hij zat bij me in de klas. We snauwden vaak tegen elkaar en ik was ervan overtuigd dat we een grondige hekel aan elkaar hadden. Maar uit het gedicht bleek dat mijn mensenkennis me hier danig in de steek liet. Het ergste was…de cd. Er was een periode dat je spuuglelijke kaarten kon kopen met een gratis cd. Die kreeg ik. Een Valentijns cd vol love songs die je spontaan kippenvel bezorgden. Niet van emotie maar van de wansmaak. Het bevestigde alleen maar dat tussen de naam van mijn wanna be Valentijn en mijn naam nooit een hart zou staan. Cupido schoot de plank volslagen mis. De volgende ochtend op school heb ik niets laten blijken. Mijn vriendinnen vertelde ik het, verder niemand. Zo was ik dan ook wel weer.
De kaart die voor mij het meest Valentijnerig was, kwam het jaar daarna. Het was de perfecte kaart. De tekst was om van te smelten. Ik voelde me gevleid en speciaal. Er stonden een aantal hints in over wanneer en waar we elkaar hadden gezien. Deze waren echter zo vaag, dat ik geen idee had wie mij deze liefdesverklaring had gestuurd.
Puntjes
Daar waren ze. Vijf. Onder de tekst stonden vijf puntjes. En daarnaast geschreven stond dat als ik voor hem hetzelfde voelde, ik hem dat kon vertellen wanneer we elkaar zagen.
Ik heb me suf gepiekerd. Tijdens avondjes stappen keek ik om me heen. Keek er iemand terug? Wanneer ik met een jongen sprak, telde ik de puntjes van zijn naam. Helaas..ik had en kreeg geen idee.
Stoute schoenen
Nog niet. het kan zijn dat ik iemand heb genegeerd die wachtte op een antwoord. Misschien heb ik hem nog wel heel vaak gezien en heb ik hem in vervelende situaties gebracht. Maar wees eerlijk, hoe zinloos is deze actie eigenlijk? Wat voor nut heeft het, je hart uit te storten bij iemand zonder kenbaar te maken wie je bent? Mijn advies is: zet je naam op de puntjes. Neem het risico. Het leven is te kort om te wachten.
Beter een keer verdrietig om een onbeantwoorde liefde dan spijt hebben dat je niet voor je ware liefde hebt gevochten.
Fijne Valentijn!
Category: Blog
