Eerste verjaardagsfeestje
Vorige week had dochterlief haar eerste echte verjaardagsfeestje. Ze mocht van mij vier kindjes uitkiezen, die samen met haar feest zouden gaan vieren. In de praktijk kwam het erop neer, dat ík dat deed, omdat dochterlief iedereen begon uit te nodigen zelfs onbekende kinderen.
Vijf kleuters leek me een leuk aantal voor zo’n allereerste partijtje. In eerste instantie was het de bedoeling, dat iedereen vanuit school mee zou komen, totdat ik me bedacht dat haar beste vriendje pas om kwart over drie vrij was (andere school). Die kon natuurlijk niet gemist worden, dus alles werd omgegooid.
Toen de kinderen langzaam maar zeker binnen druppelden, kon ik al merken dat ze de beste tijd van die dag al achter zich hadden gelaten. Chagrijnig zou ik ze niet willen noemen, eerder licht geprikkeld. Bij voorbaat had ik mijn opperbeste humeur maar uit de kast getrokken, zodat ik tegen een stootje kon.
Het valt toch niet mee om vijf eigenwijze kleuters de baas te zijn zo aan het einde van de dag. Het was bij voorbaat ook (voor mij) een beetje de vraag of ze het wel leuk zouden vinden. Voor dochterliefs vijfde verjaardag geen springkussen, geen clown, geen Chimpie Champ en al helemáál geen pretpark. Gewoon simpel en (vooral) goedkoop.
De kinderen moesten het gewoon doen met kliederen en kleuren. Ik had voor ieder kind twee kleine schilderijtjes gekocht, die ze met verf konden inkleuren. Als die klaar waren konden ze nog een dierenmasker inkleuren. Bij het tweede schilderijtje hadden sommigen het al een beetje gehad en gingen ze liever met de duplo spelen. Na een niet al te beste discussie met één van de kleuters, lukte het me om hem weer aan tafel te krijgen en verder te schilderen.
Kleuter nummer twee lustte haar drinken niet en wilde liever iets anders (het gebakje kon ze ook al niet waarderen). Kijkend naar haar gezicht, tijdens het schilderen, leek het of ze het feestje niet leuk vond, maar met kleuters weet je het nooit. Kleuter nummer drie deed niets liever dan de baas spelen over mijn dochter en vertelde haar wat ze wel en niet moest doen. Kleuter nummer vier was het schatje van het stel en er viel op hem dan ook weinig op te merken. Volgens mij vond hij het feestje nog het leukst, maar nogmaals met kleuters weet je dat nooit zeker. Kleuter nummer vijf nam een voorbeeld aan Lesly Gore en paste het liedje It’s my Party (and I cry if I want to) toe. Toen ze voor de zoveelste keer begon te huilen heb ik haar op de gang even pittig toe gesproken.
Na het avondeten (poffertjes) duurde het nog een uur voor iedereen werd opgehaald, maar toen om zeven uur het muisstil was in huis haalde ik opgelucht adem. Er volgen nog vele feestjes, maar deze had ik tenminste overleefd!
Category: Blog
Ik weet nog dat mijn zoon 5 jaar werd.
Ik had vrijkaartjes “gespaard en gebedeld” voor de dierentuin. Heb schoonzus en zwager gevraagd of “ze mee wilden” (lees 2 paar ogen extra)incl neef en pasgeboren nichtje. Dat gaf wel wat rust 4 volwassenen met 8 kids in de dierentuin.
Maar de enigste herinnering aan de dierentuin zelfs is…….dat ik alleen maar koppen heb lopen tellen en we een “blauwe trui” mistten en niemand nog wist WIE er in die trui zat. UIteindelijk hadden we door dat het Tom was, de buurjongen. Achteraf lachen (want we waren hem steeds zoek) maar op zo’n moment kippenvel en stress.
Ik denk ook dat het tegenwoordig moeilijk is om “de jeugd” te vermaken. Laat je niet gek maken door andere partijtjes straks, met veeeeeel mooier en veeeeel leukere bezigheden. Niet iedere portemonnee is daar sterk genoeg voor. En laten we eerlijk zijn, heeft het ECHT een toegevoegde waarde als je met de kids naar snowworld/disco/bioscoop/theatercursus/kookworkshop gaat ofzoooo?? Tekenen blijft altijd leuk en ….ze gebruiken hun eigen fantasie nog een keer en niet die van de organisatoren
OP naar E haar 6e verjaardag
Tegenwoordig lijkt het ook wel of het steeds meer en beter en vooral duurder moet zijn. Alsof je als ouders iets moet bewijzen naar de rest van de wereld. Zo van: kijk eens wat ik over heb voor mijn kinderen. Als ik inderdaad nog wat volwassenen achter de hand had gehad had ik misschien wel voor Burgers’ Zoo gekozen, want er waren al twee (geloof zelfs drie) kinderen met een abonnement. Maar ik vind het ook zo’n ontzettend grote verantwoordelijkheid.
Ach, en wat betreft portemonnee, het hoeft niet duur te zijn zo’n chimpie champ, maar geld kan maar één keer rollen en waarom dan niet een leuker verjaardagscadeau. Ach ja, nog een jaar te gaan.
Eerst maar de verjaardag van S. Gelukkig kan hij nog niet praten en kan hij nog niet kinderen uitnodigen hahaha. Kom je taart eten?
Heerlijk een kinderfeestje, lekker thuis. Het hoeft niet duur en ook niet buiten de deur.
Gewoon de kinderen laten spelen kan ook heel goed werken hoor, als je maar activiteiten hebt om aan te bieden. Met de katoenen tasjes kleuren met textielverf wilde ook niet iedereen of waren er een paar zo uitgekleurd. Maar die vermaakten zich ook opperbest met het speelgoed dat in de kamer aanwezig was. Ze hadden onderling gewoon contact (kijk eens wat een mooie toren ik heb gebouwd en wat heb jij getekend?)Als je daar zelf relaxed mee omgaat is stress eigenlijk ook niet nodig. Enne… dat eten… Dat hebben we lekker thuis laten doen. Misschien een tip: een feetsje op de wo-dag of vrijdag middag werkt erg goed. Dan zijn ze minder moe dan na een hele dag school
Het feestje was op vrijdagmiddag alleen moest één van de kindjes nog wel naar school. Net zo oud als de rest, maar toch een extra middag. Maar goed, weer wat geleerd voor de volgende keer
Dan wordt het toch maar de woensdagmiddag, want dan is echt iedereen vrij. Of zaterdagmorgen hoewel je iedereen dan zo beperkt in hun wekelijkse beslommeringen (nou ja, de ouders dan). Ach, nog een heel jaar te gaan.
Het valt niet mee om het iedereen naar de zin te maken. Maar het leest alsof je zeker je best hebt gedaan en je kranig hebt verweerd.
Je zag het ik leef nog! Geen littekens geen tand door de lip. Hahaha, valt allemaal nog wel mee. Weer een ervaring rijker en achteraf denk ik: was best leuk!