Ik wil jou niet!
2 juni 2010 15:08, Hanneke Blanksma, 402 keer gelezen
IK WIL JOU NIET, zijn de woorden waarmee ik sinds twee weken word begroet als ik ’s ochtends onze oudste zoon van bijna 4 jaar uit bed wil halen. Hij blijft net zolang krijsen totdat papa het van mij overneemt. Als sneeuw voor de zon verdwijnt dan zijn boosheid en hoor ik ze vanaf de gang gezellig samen babbelen. Ik, kinderachtig als ik ben, ga nu extra hard grapjes maken met ons andere zoontje (2 jaar) en zo komt het dat wij tegenwoordig al om zeven uur ’s ochtends stoeiend over de grond rollen, nog in pyjama verstoppertje spelen en vóór de pap al tweeëndertig keer Berend Botje hebben gezongen. Dit klinkt misschien gezellig en als een dolle boel en zo ervaart onze jongste het misschien ook wel, maar ondertussen wil de oudste nog steeds niks met moeders te maken hebben en zit ik mijn hoofd te breken over het waarom hiervan. Ben ik te streng, te soft, te afwezig? Trek ik in zijn ogen zijn jongere broertje voor? Of is het gewoon een nieuwe fase, waar geen enkele reden voor is en die vanzelf weer over gaat? Lees meer
Juichen en kritiek, waar is de balans
27 mei 2010 11:01, Hanneke Blanksma, 381 keer gelezen
Onze zoon van drie jaar zit driftig aan tafel te tekenen. Viltstiften, potloden, krijtjes, alles wat nodig is om dit kunstwerk af te maken wordt er bij gehaald. Eenmaal klaar houdt hij zijn pronkstuk omhoog en roept: “Mamma! Kijk!” Ik bestudeer de tekening en kan niet anders dan concluderen dat de krassen die erop staan weinig getuigen van een ontkiemend tekentalent. Maar dat zeg ik natuurlijk niet, in plaats daarvan roep ik enthousiast: “Lieverd, wat mooi!” Zoonlief glundert en gaat trots een mooi plekje aan de muur zoeken om zijn nieuwste uiting van creativiteit op te hangen. Weer een volgekrast A4′tje aan de muur. Maar ik steun hem en haal een rol plakband. En nog een keer zeg ik: “Wat mooi, goed gedaan!”
Niet wat overdreven?
Zo gaat het met alles: zit hij op een fietsje, roep ik wat knap. Heeft hij op de wc gepoept, ben ik oprecht trots. En zegt hij uit zichzelf “dank je wel”? Dan vind ik dat superlief. Wij prijzen onze kinderen voor de grootste onbenulligheden. Natuurlijk is het zo dat zij werkelijk alles nog moeten leren en dat de kans groot is dat ze iets voor de eerste keer aan het doen zijn, maar is het nodig om het zo te overdrijven? Lees meer
Ik ben ook een trotse moeder (deel 2)
26 mei 2010 20:18, Grietje Ekkelenkamp, 397 keer gelezen
Alice (2,5 jaar) begon vanaf de kerst weer alle middagen te slapen, terwijl ze dat al maanden niet meer deed. We dachten dat het wel door de drukke kerst zou komen. En onze 2 andere kinderen, Evan en Rianne, sliepen ook ’s middags tot hun 3,5 jaar en 4 jaar. Het was ook eigenlijk wel lekker dat ze weer ’s middags ging slapen. Evan werd tussen de kerst en oud en nieuw ziek en Rianne volgde. Dus dachten we dat Alice vast ook ziek ging worden. Ze was al erg wit, maar nog zo gezellig. Op het bleek zijn na, was er niets aan de hand. Het was half januari toen ik toch maar naar de huisarts ben gegaan. Hij vond Alice perkament wit. En wilde graag bloed prikken.
Het komt na het weekend wel
De volgende dag kon het bloed prikken bij de huisarts zelf, dus waarom zal ik dan naar het ziekenhuis gaan? De mevrouw die haar ging prikken zei gelijk: “Ik probeer het 1 keer. Die adertjes zijn zo klein.” Alice deed het geweldig. Ze vond het niet leuk, maar ze liet haar arm rustig liggen en liet het allemaal gebeuren. Na 1 keer proberen, lukte het niet. Het was vrijdag en ze zei: “we komen maandag bij jullie thuis wel prikken.” Lees meer
Ik ben ook een trotse moeder!
13 mei 2010 10:49, Grietje Ekkelenkamp, 480 keer gelezen
Ik ben ook een trotse moeder. En dat hoopte ik altijd al te worden. Als kind ging ik veel met kleine kinderen om. Ik wist al snel dat ik heel graag kraamverzorgster wilde worden.
Ik ben geboren in de provincie Groningen, Oldehove. Op mijn negende verjaardag zijn we verhuist naar Overijssel, Gramsbergen. Waar ik als puber in een café / cafetaria werkte. Daar heb ik ook mijn man leren kennen. Ik was toen 17 jaar. Toen we 5 jaar bij elkaar waren, zijn we getrouwd. Super, dat feest zou ik zo weer over willen doen. Ik was ook al zwanger; wat is nu een leuker moment om te vertellen dat je zwanger bent dan op je eigen bruiloft! Helaas is deze zwangerschap mis gegaan. Op weg naar onze huwelijksreis in het vliegtuig heb ik een miskraam gehad. Ik was toen 8 weken zwanger. Lees meer
Een overweging tijdens een liedje
12 mei 2010 10:01, Gonny Corstjens, 272 keer gelezen
Ik ben net bezig met mijn huiswerk (ik ben een HBO opleiding aan het volgen voor E.E.N. therapeut) en heb de radio aanstaan. Het liedje van Marco Borsato over zijn dochter komt voorbij. Het is een mooi lied en automatisch denk ik aan mijn eigen dochter van bijna 9 jaar. Ik hoor Marco Borsato zingen over de toekomst van zijn dochter, over uitgaan en trouwen. Dan krijg ik toch altijd even iets over me. Het is geen jaloezie maar ook geen verdriet. Ik kan niet precies uitleggen wat het is.
Mijn dochter is namelijk geboren met het Prader Willi Syndroom en is ook verstandelijk gehandicapt. Wij hebben het eigenlijk wel geaccepteerd. Het is gewoon niet anders, maar het is niet altijd leuk en te begrijpen. Toen ze nog kleiner en jonger was, viel het niet zo op. Ze ontwikkelde zich wel langzamer, maar ja… dan zij ze nog klein. Dan blijkt dat ook je omgeving het accepteert. Lees meer
Camera’s in verloskamer
11 mei 2010 08:22, Nienke, 732 keer gelezen
In de Telegraaf staat een artikel dat de gynaecologen van het academische ziekenhuis in Groningen camera’s in verloskamers willen ophangen om bevallingen en het handelen van medische teams te filmen. Alleen de behandelende teams mogen de beelden terugkijken. Daarmee kunnen zij hun functioneren bij zware bevallingen evalueren en verbeteren.
Placenta praevia
Mijn tweede bevalling valt onder de categorie ‘zware bevalling’. Bij de 20 weken echo was geconstateerd dat ik een placenta praevia had. Een placenta praevia houdt in dat de placenta laag in de baarmoeder is ingeplant, en dat deze gedeeltelijk of volledig over het ostium internum van de baarmoederhals of cervix is gelegen. Lees meer
Doedelzak spelers in de klas?
5 mei 2010 08:57, Gonny Corstjens, 193 keer gelezen
Mijn eerste bijdrage voor TrotseMoeders.nl. Ik heb me aangemeld op het verzoek ’schrijvers gezocht’. Schrijven dat wil ik al langer maar het beginnen. Dit is natuurlijk een leuk alternatief om ermee te gaan beginnen. Maar dan moet het werkelijk gaan gebeuren, en waar begin je dan. Er is zoveel te vertellen; ik wil zoveel vertellen. Maar wat is interessant voor anderen en waar begin je mee…
Wij volwassenen, hebben dan nog een drempel of gêne wat je wel of niet mag of kunt zeggen. Daarentegen mijn kinderen hebben dat helemaal niet, ook nooit gehad. Ze zijn erg open en nemen geen blad voor hun mond. Naarmate ze ouder worden krijgen we steeds meer commentaar van buitenstaanders. Als je kind nog klein is, wordt geaccepteerd dat je zoon van 3 jaar gewoon naar vreemden toestapt en even uitlegt dat roken erg ongezond is en dat je daaraan dood gaat. Maar nu is zoonlief 10 jaar, maar dan is het ineens een brutaal kind. Dat hij gewoon eerlijk en spontaan is, wordt dan niet gezien. Ik trek het me nu niet meer aan, hij is gewoon hoe hij is. Een leuke lieve jongen die naast zijn hoogbegaafdheid ook het Asperger syndroom (een stoornis in het autismespectrum) heeft. En daar heeft hij het al lastig genoeg mee.
Schotten
En laten we eerlijk zijn, het levert ook wel eens komische momenten op. Zoals laatst. Lees meer
Kleine meisjes worden groot
3 mei 2010 09:04, Nienke, 243 keer gelezen
Al weer vier jaar oud, vier jaar geleden hadden we slapeloze nachten. Een meisje die zeer ongeduldig was met drinken en meteen resultaat wilde. De borstvoeding kwam moeizaam op gang. En toen de borstvoeding op gang was gekomen had ons meisje last van krampen.
Dit waren kramp aanvallen van minimaal een half uur en als je pech had stond je midden in de nacht 2 uur beneden om er maar voor te zorgen dat de ander nog een beetje nachtrust kon pakken. En nu, 4 jaar later, zitten we met onze dochter op de bank naar Assepoester te kijken, met een zakje chips en limonade. Cliché maar waar, de tijd gaat snel. Lees meer
Paniek
3 mei 2010 08:34, Karin van de Wiel, 156 keer gelezen
Als moeder ben je altijd alert op wat je kinderen doen, maar als je kind PDD-NOS heeft dan ben je dat nog net een tikkie extra. Zorgen dat je altijd zorgt dat je dingen letterlijk zegt, en ook niets vergeet te zeggen. Anders kan dat wel eens paniek situaties opleveren. Zo ook een tijdje terug.
Geoefend
De dag nadat Milly gevonden was, moest mijn zoon (11 jaar) voor het eerst alleen naar de woensdagmiddag club fietsen. Dit was in de dagen ervoor al flink geoefend en hij wist de weg, daar waren we zeker van. Met school zouden ze toevallig ook een fietstocht maken en zodat hij niet heen en weer zou hoeven te rijden mocht hij de groep eerder verlaten en gelijk door fietsen naar de woensdagmiddag club. Dit hadden we nog een keer extra besproken en een briefje meegegeven voor zijn juf. Lees meer
Pabbom mevrouw!
20 maart 2010 09:56, Linda, 309 keer gelezen
Zoals alle ouders breng ik mijn kind het liefst zo snel mogelijk de algemene omgangsvormen bij. Hallo en doei, alsjeblieft en dank je wel, samen spelen samen delen en ook het woordje pardon. Als je bijvoorbeeld een boertje of een ‘poep’ laat. Tot nu toe is bijna alles vanzelf gegaan. Als papa en mama het zelf ook doen, neemt het kind het automatisch over. Alleen het woordje pardon blijft een lastig iets…
Toen mijn dochter bijna 2 jaar was, kende ze het woordje en gebruikte ze het ook. Het kwam er alleen een beetje lullig uit. Als iemand een boertje liet, hoorden we steevast uit een kant van de kamer: “Homooo!”. De eerste keer dachten we nog dat het een foutje was, maar na een korte ondervraging: ‘Sam, zeg eens pardon?’ kwam er weer ‘Homoooo!’. En dat een keer of vier; het was het wel duidelijk dat ze echt het woord pardon probeerde te zeggen. Lees meer
Mama, ik ben toch jouw baby?
18 maart 2010 09:24, Linda, 537 keer gelezen
Augustus 2009, we zijn al een jaar bezig voor een tweede kindje en we zijn blij verrast dat ik tijdens onze vakantie een positieve zwangerschapstest heb! Wauw, wat komt het goed uit! Ik ben rond april uitgerekend, onze dochter Sam zal dan net 3 zijn geworden, helemaal goed! De pret duurt echter kort want twee dagen later verlies ik bloed. Een echo wijst uit dat het een miskraam is geweest. Balen balen balen!
Weer zwanger
Maar, we zijn niet voor één gat te vangen dus ‘klussen’ we vrolijk verder. En warempel, een maand later blijk ik wéér zwanger! Goh, zo doe je er een jaar over zonder zwanger te worden en nu ineens 2 keer zwanger in 2 maanden! Na een week komen ook de welbekende kwaaltjes om de hoek kijken, zere buik, zere borsten, moe en het ergste van alles…misselijk! Jeetje, dit heb ik met Sam nooit gehad. Ja misschien 1 week last tijdens het tandenpoetsen ’s ochtends. Maar dit was andere koek! Lees meer
Een brief aan de lente
13 maart 2010 23:45, Nienke, 320 keer gelezen
Lieve lente,
Waar ben je nu? We verlangen allemaal zo naar je. De bladeren weer aan de bomen, de bloesem geurend door de frisse lente wind.
Ik ben de snotneuzen zat. Vanaf november hebben we al een snotterig huishouden; ben ik er vanaf, komt onze dochter of zoon na een dag kinderdagverblijf weer met een loopneus thuis. Een lekkere kus en hopsaké, 2 dagen later moet ik zelf weer geloven aan de zakdoeken, purol onder m’n schrale neus en de vitamine bruistabletten. Nu is het voor jezelf nog te overzien, even wat rustiger aan doen en na een paar dagen gaat het weer de betere kant op, maar de kinderen is een ander verhaal. Lees meer
Papa, ik lijk steeds meer op jou!
10 maart 2010 10:38, Loanna, 480 keer gelezen
Mijn eerste column voor Trotse moeders. Een deadline heb ik niet, voor het aantal woorden alleen een richtlijn. Ik pijnig mijn hersens, ik heb zoveel om over te schrijven, zoveel om over te vertellen. Van onze zoektocht naar een groter huis, van mijn gevecht tegen jeugdzorg om mijn dochter (uit een eerdere relatie) weer thuis te krijgen, over mijn blije dreumes die van dat soort problemen nog geen weet heeft en het gelukkigst is als hij met mama of papa kan knuffelen, spelen, op tijd te eten en drinken krijgt en op zijn tijd een schone luier.
Of over dat ik een trotse thuisblijfmoeder ben, en dus met volle teugen kan genieten van het moederschap. Dat brengt me bij de vraag: wat is moederschap eigenlijk.. Je zet zo’n hoopje mens op deze wereld, maar dat maakt je nog geen moeder. Wel de intense gevoelens voor dat wezentje, wat je wil beschermen, begeleiden, verzorgen tot het groot genoeg is om op eigen benen te staan. En steeds een stukje loslaten. Niet meer hoeven te helpen met de fles, of het zelf tandjes poetsen wat eerst mamma moest doen. Zulke kleine dingetjes, die je uiteindelijk voorbereiden op de Grote Dag: de dag dat je kinderen op zichzelf gaan wonen. Lees meer
Ik wil een meisje!
3 februari 2010 18:10, Mira Ahles, 1,519 keer gelezen
Het is taboe. Je hoort het niet te denken, laat staan zeggen, maar ik wil een meisje! Je hoort een gezond kind te willen, ongeacht wat er uit komt. Of het nou een jongen of meisje is, knap of lelijk, dom of slim. Als het maar gezond is. Nou, daar ben ik het niet mee eens! Tuurlijk wil ik een gezond kind! Maar ik wil ook een gelukkig kind en geen huilbaby en een kind waar ik trots op ben en… ik wil een meisje.
Typisch meisjesdingen
Ik ben niet een mama die met typisch meisjesdingen in de weer is. Beter gezegd: mijn moeder klaagt steen en been dat mijn dochter altijd een broek aan heeft i.p.v. die leuke jurkjes. Ook hebben ze haast geen speldjes, sieraden en al dat soort ‘meisjesfrutsels’. En we spelen nooit met de poppen of andere typisch meisjes spelletjes.
Heerlijk vertrouwd
Misschien komt het doordat ikzelf opgegroeid ben met alleen een zus. En doordat ik al een dochter heb. Lees meer
Advertenties
